تدریس رابطه‌ای منظم، متقابل و هدف‌دار بین دانش آموزان و معلم و یکی از ابزارهای مهم برای یادگیری است. معلمان از روش‌های مختلفی برای تدریس استفاده می‌کنند. هر معلم سبک خود را برای آموزش دارد. اما باید توجه کرد که روش تدریس در آموزش و یادگیری دانش آموزان بسیار مهم است. به طور کلی دو نوع روش تدریس وجود دارد که عبارتند از روش‌های تاریخی تدریس و روش‌های نوین تدریس.

روش‌های تاریخی تدریس

در این روش معلم تنها اطلاعات و دانش را به دانش آموزان انتقال می‌دهد. در این روش، تنها محتوای مشخصی تدریس می‌شود و معلم به عنوان انتقال دهنده اطلاعات است. این روش تدریس، روش غیر قابل انعطاف است و به نوعی روش آموزشی معلم محور تلقی می‌شود.

 روش‌های نوین تدریس

روش دیگر تدریس، روش نوین است که یادگیری را تسهیل می‌کند. در این شیوه دانش‌آموز و علایق او به عنوان محور تدریس قرار می‌گیرد و معلم از ابزارها، وسایل آموزشی و گردش علمی برای تدریس استفاده می‌کند. معلم در کلاس تلاش می‌کند تا دانش‌آموز در فعالیت‌های متنوع گروهی و انفرادی شرکت کند و در حین انجام دادن چنین فعالیت‌ها و تمریناتی، مفاهیم درس را به طور عمیق یاد بگیرد. این روش به تقویت خلاقیت دانش آموزان کمک می‌کند چرا که اکثر دانش آموزان در این روش فعال هستند و ساکت در کلاس نمی‌نشینند. برخی از روش‌های نوین تدریس عبارتند از روش تدریس بارش مغزی، روش تدریس بدیعه پردازی، روش تدریس حل مسئله و روش‌های تدریس فعال.

معلم باید با توجه به اهداف کلاس، محتوای درس و علایق دانش آموزان یکی از این روش‌ها را انتخاب کند. دانش‌آموزان نسل جدید به دلیل این که به اینترنت و موبایل و کامپیوتر دسترسی دارند، با دانش آموزان نسل قدیم متفاوت هستند. بنابراین استفاده از روش‌های قدیمی برای تدریس دانش آموزان جدید جذاب نخواهد بود و بهتر است از روش‌های نوین تدریس استفاده گردد. با توجه به اهمیت این موضوع، پژوهشگران زیادی در مقالات رشته علوم تربیتی به بررسی روش‌های مختلف تدریس می‌پردازند.